|
زندگی رسم خوشایندی است... زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ.. پرشی دارد به اندازه ی عشق.. زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود.. هر کجا هستم باشم... آسمان مال من است... پنجره، فکر، هوا، عشق، زمین مال من است... چه اهمیت دارد... گاه اگر میرویند... قارچ های قربت... و در اين تنهايي ؛ سايه ناروني تا ابديت جاري است... سلام دوستای نازنینم... خدا کنه که همتون خوب باشین... راستش اشعار سهراب یه جورایی تسکین دلتنگیامه.. خدا کنه شما هم خوشتون اومده باشه... دوستای نازم ۲۸ آذر تولد یه عزیزیه که من تو بلاگم میخوام جشن بگیرم.. و منتظر حضر گرم و سبز همتون هستم... از بعد اون تاریخ من دیگه آپ نمیکنم تا آخر امتاحانام...دلم برای همتون تنگ میشه.. البته قبلش یه خداحافظیه درست و حسابی با همتون میکنم..دلم براتون تنگ میشه.. با تمام وجودم برای همتون آرزوی موفقیت میکنم... دوستون دارم... + نوشته شده در سه شنبه بیستم آذر 1386 11:12 PM توسط شیما |
|
