اگر برای آن گربه شل لاغر که  هرروز سری به خانه ات  میزند

یک پیاله  شیر نمی بری نبر، 

اما لااقل لنگه کفشت را به طرفش پرتاب نکن.

اگر از آن پسرک سیاه سوخته  و کثیف دستفروش

که  به تو می چسبد که "ترا خدا از من یک بسته آدامس بخر"

آدامس نمی خری نخر،

اما  حداقل به  او بد و بیراه نگو و برای خلاص شدن 

از اون دستهای سمج پینه بسته به کناری هلش نده.

اگر از عالم و آدم  توقع داری و از همه طلبکاری  حرفی  نیست

اما حداقل خودت را به یک نفر مدیون و بدهکار بدان.

اگر شب های جمعه برای آن  کسانی  که دوستشان  داشتی

و حالا از پیشت  رفته اند  دل تنگ می شوی

فاتحه ای  می خوانی و چشم هایت  خیس  میشود اشکالی  ندارد

اما  یادت  باشد هستند کسانی در اطرافت

که شاید فردا نباشند پس همین حالا به سراغشان برو.

اگر هرگز طعم واقعی محبت را...

طعم ناب عشق را نچشیده ای  عیبی  ندارد دلخور  نباش

خودت پیشقدم شو و شربت لذیذ  عشق را

برای دیگری آماده  کن و با دستانت جرعه جرعه به دهانش

بگذار... اطمینان داشته باش خودت هم سیراب می شوی.

اگر بین یک مشت  گرگ انسان نما مانده ای

و  زورت  هم  به  آنها  نمی رسد بگذار خورده شوی

اما برای زنده ماندنت هرگز کسی را نخور .

خلاصه اینکه: اگر یار نیستی بار هم نباش.

پ.ن.۱.پیشیاپیش شهادت مولای متقیان علی ابن ابی طالب را